Spronken & Co Advocaten

29-08-2008
Verhaal van de maand augustus 2008: Een oplossing voor Euro´s en ego´s

Dikke processtukken op de tafel van de comparitierechter en een onweerstemming in de rechtszaal. Onderwerp van geschil is de vraag of de door de aannemer vervaardigde bedrijfsvloer voldoet aan de daaraan te stellen eisen. Welles of nietes ? Rapporten van deskundigen zijn opgemaakt, voldoet de vloer of niet? Meten is weten, nooit vergeten is het credo dat wij graag gebruiken.

Als partijen er samen niet uitkomen dan is een civiele procedure de weg om een beslissing te krijgen om het geschil uit de wereld te helpen, een dagvaarding met daarin de stellingen van de eisende partij, een conclusie van antwoord met de stellingen van de gedaagde partij met daarbij eventueel een tegenvordering en daarna een comparitie van partijen op de rechtbank. Dat is een mondelinge behandeling door een rechter die de standpunten van partijen bespreekt en die met partijen het vervolg van de procedure afstemt als er tijdens deze zitting geen regeling tussen partijen over hun geschil kan worden getroffen. Vaak is eenieder uiteindelijk het beste af met een regeling die duidelijkheid geeft met het dossier in het archief. Allebei wat water bij de wijn doen en klaar is Kees !

Maar zo makkelijk gaat het niet altijd en ging het bij onze zitting die vijf uur duurde ook niet. Vaak gaat het in het leven naast gelijk of ongelijk om euro’s en ego’s en dat maakt een compromis niet altijd mogelijk. Het betrof een bedrijfsvloer van ruim 120 K waaraan volgens de opdrachtgever zodanige gebreken kleefden dat ontbinding van de overeenkomst met schadevergoeding geboden was. Volgens de aannemer waren de gestelde gebreken — zo die al aanwezig waren — reparabel en in beginsel bestaat een recht op herstel van gebreken. Kopers willen veelal geen herstel omdat zij dan het idee hebben dat het gekochte — een auto of een bedrijfsvloer — niet meer nieuw is. Verkopers en bouwers kunnen evenwel een fout herstellen zodanig dat van nieuw sprake is. Bij kopers is het dan meer de emotie dan de ratio die speelt, “het zit tussen de oren”.

Wat te doen als raadsman van de aannemer, een duurbevochten gelijk halen met expertiserapporten van TNO en andere grootheden of gewoon weer “down to earth” gaan denken en naar een oplossing zoeken. Een goede advocaat moet ook een goede cliënt hebben en die hebben wij gelukkig, een zakenman met een passie voor en verstand van gebouwen. De vloer is goed en als er wat mocht mankeren dan maken wij dat en niet anders, want wij staan voor ons werk. Dat mocht niet baten en na heftig overleg en pendeldiplomatie tussen de twee wachtkamers op de gang komt de oplossing : De vloer wordt professioneel gerepareerd door een derde op kosten van beide partijen. De vijf jaar procederen bij de Rechtbank en het Hof zijn gepareerd, de waarschuwing van de rechter heeft geholpen. Dan komt het vastleggen van deze schikking in een proces-verbaal van comparitie, ieder woord wordt gewikt en gewogen en het geduld van de rechter lijkt eindeloos. Uiteindelijk komen de handtekeningen onder het schriftelijke stuk en de oplossing van de zaak is een feit dat met een gezellig dineetje op een terras wordt afgesloten met een tevreden cliënt als hoofdrolspeler ……………

Léon Spronken, augustus 2008.

Dit verhaal is - anders dan anders - gebaseerd op fictie en heeft als doel het bereiken van een oplossing te promoten.